Bir perde
nasıl dikilir?
1986'da dedem Cemil Usta, Sıraselviler'deki ilk dükkânını açtığında elinde sadece bir tezgâh, üç makara ve bir ölçü şeridi vardı. Bugün hâlâ aynı tezgâhın başında çalışıyoruz; sadece müşterilerimizin evleri değişti.
Perde yapmak, kumaşı kesip dikmekle başlamaz. Önce eve gidersin. Pencerenin nereye baktığını, hangi saatte ışık aldığını, oturma odasındaki halının rengini, mobilyaların ahengini okursun. Ev, sana ne istediğini söyler — biz sadece dinleriz.
Kumaş seçimi bir sohbettir. Bursa ipekleri için Karacabey'e, ham keten için Aydın'a gideriz; tüllerimizin bir kısmını hâlâ Eyüp'teki küçük dokuma evlerinden alıyoruz. Her topun arkasında bir hikâye, bir aile, bir tezgâh var.
Dikiş aşaması — bizim için en sakin zaman. Hafta içi sabahları, sokak henüz uyanmamışken, makineler bir tek bizim atölyemizde çalışır. Çay demlenir, radyoda klasik Türk müziği vardır. Her dikiş bir hatıra: dedemin, babamın, şimdi bizim.